یکی از شیطنت های دولت انگلیس در ایران
ساعت ۱۱:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۸/٢٢  کلمات کلیدی:

     به نام خدا

                           سلام    

این بار بنا را بر آن داریم تا در مورد یکی از شیطنت های دولت انگلیس در ایران سخن بگوییم .نهضت فرقه بابیه که در سالهای آخر عمر محمد شاه شروع شد ، یکی از وقایع مهم قرون اخیر ایران است.

این مذهب از فرقه ی شیخیه ریشه می گیرد که از طرفداران شیخ احمد احسائی بودند . 

شیخ احمد در زمان فتحعلی شاه می زیست . وی طریقه ای بنیاد نهاد که با مذهب امامیه ی اثنی عشری اندکی فرق داشت، به این معنی که او از اصول پنجگانه ی دین و مذهب تنها  ۳ رکن توحید و نبوت و امامت را پذیرفت ، معاد جسمانی را منکر شد و گفت عدل هم مانند دیگر صفات ثبوتیه است و نمی تواند رکنی جداگانه باشد .

وی به سال ۱۲۴۱ در گذشت .در سال ۱۲۵۹ سید علی محمد پسر میرزا رضای بزاز شیرازی،از شاگردان وی ،  پس از سفر مکه به بندر بوشهر رفت، در آنجا با چند نفر انگلیسی  مراوده پیدا کرد و با راهنمایی آنها خود را رکن یا باب یعنی امام زمان خواند .از این جهت پیروان او به بابیه مشهور شدند .او مدعی بود که ظهور وی هزار سال پس از غیبت کبرای امام دوازدهم ،که به عقیده ی شیعیان در سال ۲۶۰ هجری اتفاق افتاد، صورت گرفته است(توضیح اینکه سید علی محمد در سال ۱۲۶۰ ادعای بابیت کرد که با زمان غیبت امام دوازدهم هزار سال فاصله داشت.)وی در شیراز به دنیا آمد و در نوزده سالگی به بوشهر رفت.چیزی نگذشت که ادعای بابیت عدول کرده، خود را نقطه ی اعلی یا نقطه ی بیان و سپس  امام دوازدهم دانست و کتابی به نام بیان نوشت.

سید علی محمد نخستین دعوت خود را در بوشهر و سپس در شیراز آشکار کرد. علما و مجتهدین شیراز از دولت تقاضا کردند او را مورد تعقیب قرار دهد . از طرفی به حاجی میرزا آغاسی دستور داده شد که او را به تهران بیاورد . هنگامی که باب به اصفهان رسید ، منوچهر خان معتمدالدوله فرمانروای آن شهر وی را مدتی تحت حمایت خود گرفت . 

پس از مرگ منوچهرخان در سال ۱۲۶۳،باب را از پشت دروازه ی تهران عبور داده به آذربایجان بردند و در قلعه ی چهریق نزدیک سلماس (شاهپور) محبوس داشتند. باب سپس از قلعه ی چهریق به قلعه ی ماکو منتقل  و در آنجا زندانی شد. 

در آغاز سلطنت ناصرالدین شاه پیروان باب در بسیاری از ولایات ایران سر به شورش برداشتند ، از جمله ملا حسین بشرویه در مازندران و ملا محمد علی زنجانی در زنجان ..که امیر کبیر عده ای را برای دفع ایشان به اطراف کشور فرستاد و بسیاری از آنان را هلاک و جمعی را زندانی کرد .

بابیان زنهار خواسته و تسلیم شدند و شورش فرو نشست . 

امیر کبیر پس از دفع بابیان شورشی تصمیم گرفت پیشوای آنان را از میان بردارد. از این رو به حمزه میرزا حشمت الدوله والی تبریز دستور داد باب را از قلعه ی ماکو به تبریز منتقل کند. 

علمای تبریز حکم به قتل او دادند و باب در میدان تبریز به دار آویخته شد. در آن هنگام که جمعیت کثیری در میدان جمع آمده به عنوان موافق و مخالف هیاهو به راه انداخته بودند، ناگهان طناب دار پاره شد و سید علی محمد باب جان به در برده در اصطبل سربازخان پنهان گردید.همین پاره شدن دار و گریختن سید علی محمد عده ای را معتقد کرد که وی غایب شده است.

ولی پس از چندی امام غایب را از اصطبل سربازخانه بیرون آورده تیر باران کردند. 

اعدام سید علی محمد باب در ۲۷ شعبان ۱۲۶۶ هجری اتفاق افتاد . 

امیدوارم خسته نشده باشید.یا حق   

                   

                   

                                              


 
 
 
 

پیج رنک گوگل

پیج رنک سایت شما

پیج رنک