حضرت فاطمه

 
سلام دوستان
با عنایت به ایام شهادت بانوی دو عالم  تلاش کردم که امشب مطلبی  در باب فضایلش بنویسم اما دریغ که هر چه کوشیدم آن توان را که بتوانم با معلومات اندک خود  قطره ای از اقیانوس کمال بی بی را به نمایش بگذارم از خود ندیدم.
 اما  بعد با خود اندیشیدم که همچون مور  ران ملخی به پیشگاه سلیمان ببرم  چرا که در آستان بزرگان از هر کس به اندازه توانش چشم دارند.
حضرت فاطمه..در چهره..گفتار و رفتار شباهت بسیار به رسول خدا (ص) داشت و سیمای او یاد آور پیامبر (ص ) بود. آن حضرت شیفته ی نیایش به درگاه الهی بود آن قدر در پیشگاه خدا به عبادت می ایستاد که پاهایش ورم می کرد.در نمازهایش از خوف خدا می گریست.....روزی خسته از کارهای طاقت فرسای خانه با دست های تاول زده به محضر پیامبر خدا (ص) رفت تا برای کمک در انجام کارهای خانه کنیزی برای خود بگیرد.رسول خدا (ص ) بهتر از کنیز و خدمتکار را به او عطا کرد((یعنی تسبیحات حضرت زهرا)) این ذکرهای شریف را حضرت جبرائیل از سوی خدا تعلیم حضرتش نموده بود ..آری...الهام و نیرو گرفتن از یاد خدا برای غلبه بر دشواریهای زندگی ! حضرت زهرا(س)ساده زیستن و سختی های دنیا را تحمل میکرد تا به شیرینی های آخرت برسد.
ادب ..سیره ی رایج بین این دختر و پدر بزرگوارش بود.هرگاه رسول خدا نزد فاطمه می رفت وی بر می خاست پدر را می بوسید و احترام کرده او را در جای خویش می نشاند..از تواضع او یکی هم رفتار شایسته با خدمتکار خانه اش (فضه)بود.در سالهای آخر که پیامبر خدا(ص) فضه را برای خدمت به خانه ی او فرستاد فاطمه (س) کارهای خانه را میان خودش و فضه تقسیم می کرد .
همدم رنجها و غصه های شوهر بود و او را پناه محسوب می شد .علی (ع) می فرمود :وقتی به خانه می آمدم و به زهرا نگاه می کردم تمام غم و غصه هایم برطرف می شد هرگز کاری نکردم که فاطمه از من خشمناک شود .فاطمه نیز هرگز مرا ناراحت نساخت.
امید است که اینگونه خصلتها و رفتارها پیوسته در برابر دیدگانمان باشد و اگر همواره آن حضرت را سرمشق و اسوه می دانیم و معرفی می کنیم جهات الگویی او را نیز در قالب سیره ی عملی و رفتاری حضرتش بشناسیم . اینگونه بهتر می توان مشی و مرام فاطمی را در بستر زندگی و اخلاق اجرا کرد.

نور حق در ظلمت شب رفت در خاک ای دریغ
                                             با دلی از خون لبالب رفت در خاک ای دریغ
طلعت بیت الشرف را زهره ی تابنده بود
                                            آه کان تابنده کوکب رفت در خاک ای دریغ
 آفتاب چرخ عصمت با دلی از غم کباب
                                            با تنی بی تاب و پر تب رفت در خاک ای دریغ
پیکری آزرده از آزار افعی سیرتان
                                            چون قمر در برج عقرب رفت در خاک ای دریغ
کعبه ی کروبیان و قبله ی روحانیان
                                            مستجار دین و مذهب رفت در خاک ای دریغ
لیلی حسن قدم با عقل اقدم هم قدم
                                            اولین محبوبه ی رب رفت در خاک ای دریغ
حامل انوار و اسرار رسالت آنکه بود
                                           جبرئیلش طفل مکتب رفت در خاک ای دریغ
آن مهین بانو که بانویی از آن بانو نبود
                                           در بساط قرب اقرب رفت در خاک ای دریغ
آنکه بودی از محیط فیض وجودش کامیاب
                                            هر بسیط و هر مرکب رفت در خاک ای دریغ
                       شد ظهور غیب مکنون باز غیب مستتر
                        تربتش از خلق پنهان همچو سر مستسر
                                                       ((مرحوم حاج محمد حسین غروی اصفهانی))     
/ 24 نظر / 20 بازدید
نمایش نظرات قبلی
حامد

چي كار مي كنيد با بي بچگي چقدر گفتم اذيت نكنيد رضا و ريحانه را مي ذارن مي رن حالا هي غصه بخوريد

سلام. به روزم.

ايرسا

سلام خيلی قشنگ بود با اين که چندين بار خوندمش ولی باز واسم تازگی دارن.منو تو اين ايام دعا کنين.دوستون دارم.موفق باشين

يوسف

سلام کار درخور کرديد برای جوونای نت يادآوری خصايص آن بانوی دو عالم را می گويم دست مريزاد خيلی از بچه های نسل جديد با سيره و روش اين بزرگان ناآشنايند ای بسا رويشان هم هم نشود از کسی بپرسند شما خوب تونستيد از اين مناسبت برای اين مهم استفاده کنيد بسهم خودم تشکر می کنم راستی ! دیگه زنگ تفریح نداریم آبجی خانم ؟

ندا

به يادتون هستم.

هرروز

سلام. پست قبليمو خوندی. بيا جديده رو ببين!

ليلا

ممنون از لطفتون بالاخره آپ هم کردم دوست داشتی يه سربزنيد

فاطی۱۵

سلام مريم جون خسته نباشيد عمو امير شما هم همينطور خيلی دلم براتون تنگ شده زودتر بيايد برای چی تنهايی اونجا مونديد؟